Wdzięcznym sercem zwracam się ku Tobie - Matko

Maryjo, Matko moja, Matko nasza.

Wdzięcznym sercem zwracam się ku Tobie by cześć Ci oddawać, i chwałę za macierzyństwo Twoje. Wiem, że pokorne Serce Twoje nie zatrzyma tej chwały dla siebie, gdyż wiesz, iż to Bóg – Wszechmocny uczynił Tobie wielkie rzeczy.

To Bóg uczynił Ciebie Matką Syna swojego, moją Matką. W pokorze swojej przyjmujesz każde dobro w Tobie jako dar Boga, nic nie czynisz swoim.

 Przez Twoją relację do tajemnicy wcielenia Chrystusa wchodzisz i pozostajesz w relacji do mnie, dla którego Syn Boga stał się Synem Człowieczym. Ponieważ jesteś Matką Bożą, stajesz się również „Matką Kościoła” i „Matką nas wszystkich”, Matką moją; bo przecież Jezus przelał swoją Krew za wszystkich, też za mnie.

Pan Bóg nie chciał wyzwolić człowieka bez człowieka. Dlatego wybrał Ciebie Maryjo; w wolności wypowiedziałaś swoje „tak” i dałaś w ten sposób początek nadprzyrodzonemu macierzyństwu dla wszystkich tych, którzy są powołani, by razem z Tobą współdziałać z planami Boga. W Twoim macierzyństwie ujawnia się nie tylko to, do jakiej wielkości powołany jest człowiek we współpracy z Panem Bogiem. Staje się tu widoczna również sama miłość Boga.

Aby uwolnić stworzenie od grzechu, sam Bóg staje się człowiekiem. Jak wielka musi być miłość, która potrafi uczynić się tak małą! Jak wielka musi być również godność moja, skoro zasługuję na to, że Bóg jednoczy się ze mną do takiego stopnia: On , który jest miłością, chce być na równi ze mną, tym którego kocha.

s. Bernadetta MSC (Tekst w oparciu o :. W. Wermter CPPS, Dzięki Krwi Baranka, Maryja w tajemnicy odkupienia, str. 153)