Słowo Życia - kwiecień 2024

„Pan mój i Bóg mój!” J 20, 28

Liturgiczny okres wielkanocny to czas spotkania z Jezusem Zmartwychwstałym. W nowym ukazaniu się Jezusa wyróżnia się postać Tomasza Apostoła. Jak Maria Magdalena była wzorem dla szukających Jezusa tak Tomasz staje się figurą tych, którzy wątpią zarówno w bóstwo Pana, jak i Jego człowieczeństwo, ale później nawracają się bez zastrzeżeń. Zmartwychwstały Jezus jest tożsamy z Ukrzyżowanym. Jezus na nowo ukazuje, że wiara w niego powinna się opierać na świadectwie tych, którzy go widzieli.

Święty Grzegorz Wielki pisze o tym tak: “Czy wierzycie, iż to dzieło przypadku, że tego wybranego ucznia wówczas brakowało, że przychodząc później miał o tym usłyszeć, że słysząc miał wątpić, wątpiąc dotknąć, dotknąwszy uwierzyć. Nie wydarzyło się to przypadkiem, lecz z Boskiego zrządzenia. Cudownym bowiem sposobem sprawiła Niebiańska łaskawość, że ów wątpiący uczeń, kiedy u swojego mistrza dotknął rany ciała u nas uzdrawia rany niewiary, bo wątpiący i dotykający uczeń stał się świadkiem prawdziwego zmartwychwstania.”

Tomaszowe wyznanie Pan mój i Bóg mój możemy odnaleźć także w ludowej pobożności. W czasie przygotowania do uroczystości pierwszej komunii świętej w jednej z parafii katechetka uczyła dzieci takiej oto formuły modlitewnej: "Pan mój i Bóg mój, błogosławione Ciało Pana mego, które za mnie grzesznika zostało wydane",  i drugie: "Pan mój i Bóg mój, błogosławiona Krew Pana mego, która za mnie grzesznika została przelana." Owa katechetka zachęcała dzieci, aby tymi słowami modlili się w momencie ukazania najświętszych postaci w czasie Mszy Świętej. Jak zaznaczała, słowa tej modlitwy mają przypominać nam, że tak jak Tomasz spotkał zmartwychwstałego Chrystusa i uwierzył, tak my w czasie każdej mszy świętej spotykamy się z Chrystusem Zmartwychwstałym, który przez swoją mękę śmierć i zmartwychwstanie dał nam nadzieję życia wiecznego.

ks. Wojciech Czajkowski