Italiano
Spotkanie ze św. Kasprem - październik 2018

Spotkanie ze św. Kasprem - październik 2018

To ostatnia „porcja” rozważań na tle myśli św. Kaspra. Dobrze, że można do nich sięgać nie...

List do MPJ! - październik 2018

List do MPJ! - październik 2018

Mój Drogi/moja Droga!                                                       ...

Słowo Życia - październik 2018

Słowo Życia - październik 2018

Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną (Mk 10, 47)  Odchodzenie na bok połączone z wołaniem...

Spotkanie ze św. Kasprem - wrzesień 2018

Spotkanie ze św. Kasprem - wrzesień 2018

Kolejnych kilka myśli od św. Kaspra i nie tylko. Z zaproszeniem, by nie tylko (prze)czytać, ale...

Słowo Życia - wrzesień 2018

Słowo Życia - wrzesień 2018

     „A wy za kogo Mnie uważacie?” (Mk 8,29) Jeżeli ktoś zadaje nam pytanie, to zazwyczaj chce...

Dziękujmy za Maryję

Dziękujmy za Maryję

"Maryja, Pani o pięknym Sercu, delikatna jak lilia, cudna jak blask księżyca, jak...

  • Spotkanie ze św. Kasprem - październik 2018

    Spotkanie ze św. Kasprem - październik 2018

  • List do MPJ! - październik 2018

    List do MPJ! - październik 2018

  • Słowo Życia - październik 2018

    Słowo Życia - październik 2018

  • Spotkanie ze św. Kasprem - wrzesień 2018

    Spotkanie ze św. Kasprem - wrzesień 2018

  • Słowo Życia - wrzesień 2018

    Słowo Życia - wrzesień 2018

  • Dziękujmy za Maryję

    Dziękujmy za Maryję

Myśl dnia

„Pan jest cierpliwy i ma wielkie miłosierdzie. W swojej ekonomii potrafi wykorzystać nawet nasze błędy, jeśli złożymy je na Jego ołtarzu.” Św. Edyta Stein

Słowo Życia

 Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną    (Mk 10, 47)

Odchodzenie na bok połączone z wołaniem serca ku Jezusowi, powodują, że znajdziemy się we właściwym miejscu w naszym życiu. Podobnie jak Bartymeusz, który początkowo jest niejako blisko Jezusa, ale dopiero przez autentyczne spotkanie z Nim podąża drogą, przy której wcześniej tylko siedział.

 

Czytaj więcej...

Czytania

  • Czytania na czwartek, 18 października 2018

    Czwartek XXVIII tygodnia okresu zwykłego - Święto świętego Łukasza Ewangelist

    (2 Tm 4, 9-17a)

    Najmilszy: Pospiesz się, by przybyć do mnie szybko. Demas bowiem mię opuścił umiłowawszy ten świat i podążył do Tesaloniki, Krescens do Galacji, Tytus do Dalmacji. Łukasz sam jest...

Przeczytaj rozważanie do dzisiejszej Ewangelii

 

 

Kalendarz

październik 2018
N P W Ś C Pt S
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31

Słowo Życia - kwiecień 2018

Ampelos-2.jpg

Jeśli będziecie trwali we Mnie i słowa moje w was będą trwały,

cokolwiek będziecie chcieli, proście, a stanie się wam (J 15,7)

Trwając więc w Chrystusie, cóż mogę pragnąć, jak nie tego tylko, co jest zgodne z wolą Chrystusa? Cóż mogę chcieć, trwając w Zbawicielu, jak tylko tego, co nie jest obce zbawieniu?

Bowiem czego innego pragniemy, bo jesteśmy w Chrystusie, a czego innego, bo jesteśmy jeszcze na tym świecie; ponieważ zaś mieszkamy na tym świecie, przydarza nam się czasami, że prosimy o to, o czym wiemy, że nie jest dla nas pożyteczne. Lecz nie może się to dla nas spełnić, jeśli trwamy w Chrystusie, który, gdy prosimy, sprawia tylko to, co jest dla nas pożyteczne. Przebywamy przeto w Nim, gdy słowa Jego w nas trwają.

        Prośmy więc wtedy, cokolwiek chcemy, i stanie się nam. Jeśli prosimy, a nie spełnia się, to znaczy, że nie prosiliśmy o to, co trwa w Nim, ani co zawierają Jego słowa, które w nas trwają, lecz o to, co wynika z pożądliwości i słabości ciała, które nie są w Nim i w których nie tkwią Jego słowa. A zaiste, do słów Jego należy owa modlitwa, której nauczał nas, a w której mówimy: Ojcze nasz, któryś jest w niebie (Mt 6, 9). W naszych prośbach nie odstępujemy ani trochę od słów tej modlitwy, a o cokolwiek prosić będziemy, stanie się nam.

        Wtedy będzie można powiedzieć, że słowa Jego w nas tkwią, gdy wypełniamy to, co nakazał, i miłujemy to, co obiecał; gdy natomiast słowa Jego tkwią w pamięci, ale nie znajdują wypełnienia w życiu, nie można twierdzić, że latorośl trwa w szczepie, bo nie ciągnie ona życia z korzeni. Do tej właśnie różnicy odnoszą się słowa: I zachowują przykazania Jego w pamięci, aby je spełniać (Ps 102, 18). Wielu bowiem zachowuje je w pamięci, aby potępiać, aby wyśmiewać lub też aby je zwalczać; w tych słowach Chrystusa nie trwają: a chociaż oni ich dotykają w jakiś sposób, to jednak nie są z nimi złączeni; nie przyniosą im więc korzyści, ale przeciw nim świadczyć będą. One są w nich, ale nie po to, by oni w nich pozostali; oni je posiadają, aby przez nie zostać osądzeni.

św. Augustyn,