Italiano
Matka naszego zawierzenia

Matka naszego zawierzenia

Św. Jan Paweł II szczególnie umiłował Maryję. Niech to krótkie rozważanie z jego Encykliki...

Jak żyć Maryją?

Jak żyć Maryją?

  Piękna jest Matka w tym nieustannym skupieniu, w którym ukazuje nam Ją Ewangelia: ...

Maryja w życiu św. Kaspra

Maryja w życiu św. Kaspra

  Święty Kasper wyrósł w otoczeniu, które charakteryzowało się gorliwym nabożeństwem do...

Słowo Życia - maj 2019

Słowo Życia - maj 2019

„Przykazanie nowe daję wam,  abyście się wzajemnie miłowali,  tak jak Ja was umiłowałem.”(J...

Skupienie dla dorosłych, 18 maj 2019. Zapraszamy

Skupienie dla dorosłych, 18 maj 2019. Zapraszamy

 Zapraszamy serdecznie na popołudniowe skupienie,  18 maja (sobota). Będziemy rozważali...

Przed Najświętszym Sakramentem

Przed Najświętszym Sakramentem

 „Całe zło świata może być pokonane poprzez ogromną moc adoracji eucharystycznej" (św. Jan...

  • Matka naszego zawierzenia

    Matka naszego zawierzenia

  • Jak żyć Maryją?

    Jak żyć Maryją?

  • Maryja w życiu św. Kaspra

    Maryja w życiu św. Kaspra

  • Słowo Życia - maj 2019

    Słowo Życia - maj 2019

  • Skupienie dla dorosłych, 18 maj 2019. Zapraszamy

    Skupienie dla dorosłych, 18 maj 2019. Zapraszamy

  • Przed Najświętszym Sakramentem

    Przed Najświętszym Sakramentem

Myśl dnia

"Patrzmy uważnymi oczyma na Krew Chrystusa i poznajmy, jak bardzo jest ona droga Bogu, Jego Ojcu, skoro wylana dla naszego zbawienia, przyniosła całemu światu łaskę skruchy." św. Klemens II

Słowo Życia

„Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem.” (J 13,34)

W piątą niedzielę wielkanocną usłyszymy fragmenty z Ewangelii według świętego Jana (J 13, 31-33a, 34-35). Jest to mowa pożegnalna Jezusa, w której daje On apostołom, a przez nich wszystkim nam, nowe przykazanie.

Czytaj więcej

Czytania

  • Czytania na czwartek, 23 maja 2019

    Czwartek - wspomnienie dowolne św. Leoncjusza z Rostowa, biskupa i męczennika

    (Dz 15,7-21)

    W Jerozolimie, po długiej wymianie zdań, przemówił Piotr do apostołów i starszych: „Wiecie, bracia, że Bóg już dawno wybrał mnie spośród was, aby z moich ust poganie usłyszeli słowa...

Przeczytaj rozważanie do dzisiejszej Ewangelii

 

 

Kalendarz

maj 2019
N P W Ś C Pt S
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31

Słowo Życia - wrzesień 2018

 

the-background-292729__340.png   „A wy za kogo Mnie uważacie?” (Mk 8,29)

Jeżeli ktoś zadaje nam pytanie, to zazwyczaj chce osiągnąć określony cel: uzupełnić swą wiedzę albo sprawdzić stan naszej. Czy jednak pytania Chrystusa: „Za kogo uważają Mnie ludzie?” i „A wy za kogo Mnie uważacie?”, do takich należą? Czyżby rzeczywiście stworzenie miało uzupełniać braki w wiedzy swego Stwórcy?

A może mamy tutaj do czynienia z egzaminem, przez który mieli przejść Jego uczniowie: On zasiadł za komisyjnym stołem i począł rozliczać z wyników konsekwentnego pięcia się po stopniach poznawania Boga oraz, dodatkowo, z materiału nadobowiązkowego, czyli z tego, co myślą o Nim inni ludzie?  

Jednak w tych pytaniach nie chodzi o historię Jezusa z Nazaretu: relację o gwieździe betlejemskiej i trzech mędrcach, poszukiwania świątynne i Jego wyprawy na pustynię, liczbę uzdrowień i dokładne umiejscowienie w czasie kolejnych etapów ewangelizacji. Jezus chce czegoś innego: chce usłyszeć z naszych ust historię, którą zupełnie bezinteresownie, ponad zgrabnie zbudowaną wypowiedzią zawierającą wstęp, rozwinięcie, odpowiednią liczbę pobożnych sformułowań i budującą konkluzję, opowiadamy tylko Jemu i tylko dla Niego. Chce, by człowiek zmierzył się z ogromem wiedzy o Bogu i zobaczył, jak małe i niestosowne jest każde słowo, w którym pragniemy Go zamknąć. Poznanie słabości własnej opowieści o Nim i doświadczenie pustki naszych słów, otwiera na opowieść pochodzącą nie od nas, ale od Tego, który jako jedyny może wyrazić Boga samego. Bez Ducha bowiem pozostaniemy niemi, nawet wśród morza słów.

Odwaga takiej opowieści to również odwaga zmierzenia się z poznaniem samego siebie. Otrzymując poznanie od Boga, człowiek zaczyna patrzeć w taki sposób, jak patrzy na niego On. Człowiek uczy się nie tylko opowiadać, ale i patrzeć na siebie oczyma Boga. Nasze bowiem spojrzenie nie tylko ocenia, poniża, ale również może potępić. Natomiast spojrzenie Boga zawsze ocala. Dar oczu Boga, dar postrzegania świata tak jak On na niego patrzy, jest zawsze darem ocalania — również człowieka przed nim samym.

„A wy za kogo Mnie uważacie?” – pyta Chrystus i nie pozostaje nam nic innego, jak zmierzyć się z opowiedzeniem Bogu o Bogu.

(Tekst z: Opowiedzieć Bogu o Bogu, Tomasz Gałuszka OP. https://dominikanie.pl/2015/09/dominikanskie-kazania-na-xxiv-niedziele-zwykla/)