Posłani w kolejny Adwent

Drogi ziemskiego pielgrzymowania człowieka wierzącego są zawsze wchodzeniem na górę, gdzie można spotkać Boga i przyjąć Jego moc. Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską (Iz 2,3), zachęca dzisiaj prorok Izajasz. Psalmista zaś woła: Pójdziemy do domu Pańskiego ( Ps 122,1). Zatem obydwaj wskazują na wspólne podążanie, ku budowaniu powszechnego Królestwa pokoju i sprawiedliwości ( por. Iz 1,26), akcentującego uniwersalizm religijny ( por. Iż 45, 14-15; 66, 18-21). Jesteśmy wezwani, aby we wspólnocie wierzących rozpoznawać Chrystusa; przecież modlimy się, aby On nas nauczył dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami (Iz 2,3), a wtedy możemy być pewni dobrych owoców.

Bóg nas posyła w kolejny Adwent, abyśmy trudzili się, szukając pokoju i światła Pana. Ten wysiłek nie będzie przekleństwem, ale pomoże choć trochę lepiej zrozumieć wartość Bożego daru. Będzie on darem ku nawróceniu i poszanowaniu nauki prawdziwego Boga (por. Iz 2,4). Jeśli podejmujemy drogę ku Bogu, On nam towarzyszy, a Jego łaska jest naszą przewodniczką. Psalmista powie: (Ps 27, 1). Potrzeba nam zatem nadziei poznania Boga oraz czujnej troski, aby nie utracić Jego darów; aby w efekcie, one kształtowały właściwy sposób postępowania wyznawców Jezusa (por. Iż 2,3.5). Dla chrześcijanina niewyczerpane bogactwo Boga ukryte jest w Eucharystii. W niej najpełniej urzeczywistnia się komunia życia z Bogiem i jedność ludu Bożego. Owocem dobrze przeżytej Eucharystii jest pokój.

(Fragment z Listu pasterskiego Biskupa Łowickiego na Adwent i Rok Duszpasterski 2019/2020: Eucharystia – wielka tajemnica wiary).