Wiara - ziarno ukryte

Głębia naszej radości ze zmartwychwstania jest uzależniona od naszego uczestnictwa w męce i krzyżu Jezusa. Zmartwychwstały Chrystus nie przemówi swoją radością do człowieka, dla którego sama osoba Jezusa, Jego męka, krzyż są obojętne. Niezależnie jednak od tego kim jest Jezus dla każdego z nas, niezależnie od tego, czy jesteśmy ludźmi zagubionymi czy też ludźmi pełnymi pokoju i porządku wewnętrznego, wszyscy potrzebujemy radości Jego zmartwychwstania.

Obietnica prawdziwej radości, którą daje nam Chrystus, ma przemieniać nasze życie i odwracać naszą uwagę od tego, co należy tylko do porządku ziemskiego. Te małe, przejściowe i ulotne radości (najczęściej natury zmysłowej), których tak często dla siebie szukamy, są wyrazem naszego zamknięcia na tę jedyną prawdziwą radość. Ale przecież wszyscy doświadczamy, że „radości” wypływające ze zmysłów pozostawiają nas jeszcze bardziej zagubionymi, sfrustrowanymi, smutnymi.

Jezus zmartwychwstały jest zaproszeniem do patrzenia „ku górze, gdzie zasiada Chrystus” (Kol 3,2). Jest to obietnica, która winna dawać nam głębsze spojrzenie na całą naszą ludzką egzystencję, szczególnie wówczas, gdy troska o sprawy ziemskie przygniata nas i zasmuca.

Nas również szatan będzie chciał przesiać jak przenicę, zwłaszcza w momentach smutku i przygnębienia. Wspomnijmy wówczas na słowa, które Jezus wypowiedział do Piotra: „Ja będę modlił się za ciebie, aby twoja wiara nie ustała”.

W trudnych momentach życia nie dajmy się zwodzić złemu duchowi, który pragnie przekonać nas, że nie ma zmartwychwstania, życia i radości, ale jest tylko śmierć, nienawiść, lęk i rozpacz. I chociaż czulibyśmy to tak, jak mówi nam zły duch, nie wierzmy ani sobie ani jemu. Nasze „życie bowiem ukryte jest z Chrystusem w Bogu” (Kol 3,3).

Prawdziwego życia, prawdziwej radości i miłości nie dostrzeżemy ani naszym ludzkim okiem, nie dadzą się one opisać ludzkim językiem, nie doświadczamy ich w pełni ludzkim sercem, bo one są ukryte w Chrystusie. Ponieważ są ukryte, wielu twierdzi, że nie istnieją. Ale czy ziarno zagrzebane pod ziemią i obumierające, aby wydać owoc, nie istnieje? Nasza wiara w Jezusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego jest ziarnem ukrytym. Prośmy o łaskę cierpliwości, abyśmy dali Bogu czas dla wzrostu Jego łaski w nas, jak rolnik daje czas ziarnu rzuconemu w ziemię. Prośmy także, byśmy uwierzyli słowom Jezusa: „Zmartwychwstałem i zawsze jestem z tobą, jestem twoim życiem, twoją miłością, twoim pokojem i radością”.

(Józef Augustyn SJ, Nie ma Go tutaj. Zmartwychwstał!)